Hace una hora me he levantado con una energía desbordante que hasta a mí me ha sorprendido. Teniendo en cuenta que a menudo no tengo ganas ni de mirarme al espejo, el hecho de despertarme así me ha extrañado. Pero nada más bajar de la habitación me he quedado como si me hubiese caído encima un jarro de agua fría al ver que el día está gris y lluvioso... Y me pregunto: "¿Por qué se me tienen que fastidiar siempre los planes? ¿Por qué no puedo ser como las demás personas?" No sé, quizás hasta que no me esfuerce en pensar y actuar como una persona normal, hasta que no mejore mi forma negativa de ver las cosas, nada cambiará.
sábado, 28 de febrero de 2009
miércoles, 18 de febrero de 2009
Adopta perritos que te morderán la mano...
Eso es lo que me pasa a mí cada vez que baño a Estrellita, la verdad es que el baño no le disgusta porque se queda quieta y se deja lavar, echar la mascarilla y todos los potingues que le pongo... (¡a veces parece una muñeca pepona!), pero en cuanto termino de secarla y la dejo suelta, empieza a saltarme y a mordisquearme la mano. Por supuesto no hace daño porque es muy pequeñita, y en lugar de molestarme me da la risa, cosa que creo que la enfada más aún.
En fin, que lo que creo que le disgusta es dejar de tener ese olor a perro guarrindongo para empezar a oler a muñeca pepona.
En fin, que lo que creo que le disgusta es dejar de tener ese olor a perro guarrindongo para empezar a oler a muñeca pepona.
Etiquetas:
Estrellita
domingo, 15 de febrero de 2009
Sencillamente geniales
Sabéis que últimamente estoy especialmente sensible y aún no he descubierto el motivo de tal sensibilidad. Aunque San Valentín fue ayer, aquí os dejo una de mis canciones románticas favoritas... Hay varias que me gustan, pero con esta es de las pocas con las que las lágrimas aparecen en mi rostro... Y si además está interpretada por dos grandes cantautores, ¿qué más se puede pedir? Aquí os dejo el enlace y la letra de canción para que podáis disfrutarla...
PARAULES D'AMOR
Ella em va estimar tant...
Jo me l'estimo encara.
Plegats vam travessar
una porta tancada.
Ella com us ho podré dir,
era tot el meu món llavors
quan en la llar cremàvem
només paraules d'amor...
Paraules d'amor senzilles i tendres.
No en sabíem més teníem quinze anys.
No havíem tingut massa temps per aprendre'n,
tot just despertàvem del son dels infants.
En teníem prou amb tres frases fetes
que havíem après d'antics comediants.
D'històries d'amor, somnis de poetes,
no en sabíem més, teníem quinze anys...
Ella qui sap on és,
ella qui sap on para.
La vaig perdre i mai més
he tornat a trobar-la.
Però sovint en fer-se fosc,
de lluny m'arriba una cançó.
Velles notes, vells acords,
velles paraules d'amor...
Paraules d'amor senzilles i tendres.
No en sabíem més teníem quinze anys.
No havíem tingut massa temps per aprendre'n,
tot just despertàvem del son dels infants.
En teníem prou amb tres frases fetes
que havíem après d'antics comediants.
D'històries d'amor, somnis de poetes,
no en sabíem més teníem quinze anys...
Joan Manuel Serrat
PARAULES D'AMOR
Ella em va estimar tant...
Jo me l'estimo encara.
Plegats vam travessar
una porta tancada.
Ella com us ho podré dir,
era tot el meu món llavors
quan en la llar cremàvem
només paraules d'amor...
Paraules d'amor senzilles i tendres.
No en sabíem més teníem quinze anys.
No havíem tingut massa temps per aprendre'n,
tot just despertàvem del son dels infants.
En teníem prou amb tres frases fetes
que havíem après d'antics comediants.
D'històries d'amor, somnis de poetes,
no en sabíem més, teníem quinze anys...
Ella qui sap on és,
ella qui sap on para.
La vaig perdre i mai més
he tornat a trobar-la.
Però sovint en fer-se fosc,
de lluny m'arriba una cançó.
Velles notes, vells acords,
velles paraules d'amor...
Paraules d'amor senzilles i tendres.
No en sabíem més teníem quinze anys.
No havíem tingut massa temps per aprendre'n,
tot just despertàvem del son dels infants.
En teníem prou amb tres frases fetes
que havíem après d'antics comediants.
D'històries d'amor, somnis de poetes,
no en sabíem més teníem quinze anys...
Joan Manuel Serrat
Etiquetas:
Vida
viernes, 6 de febrero de 2009
¡Ya ha llegado el fin de semana!
Por fin es viernes y como mañana no hay que trabajar lo dedicaré a los quehaceres hogareños (que no son pocos) y a salir un poco, a ver si así me animo del todo. Aunque tengo que decir que ya estoy mejor, o por lo menos mejor de lo que estaba la semana pasada. Quizás tenga algo que ver que ya han puesto las notas y que ha ido bastante bien, por lo tanto tengo motivos para estar contenta. Además ha habido cambios a nivel familiar, que aunque al principio nos sorprendieron a todos y no demasiado bien, resulta que es una buena noticia que ya compartiré con vosotros más adelante.
Espero poder retomar el blog como lo hacía antes y dejar este túnel negro negro al que parece que empieza a asomar algo de luz...
Espero poder retomar el blog como lo hacía antes y dejar este túnel negro negro al que parece que empieza a asomar algo de luz...
Etiquetas:
Vida
sábado, 31 de enero de 2009
Desganada...
Así es como me siento desde que empezó el año, no sé, es como si tener un año más me afectara demasiado. La verdad es que no sé por qué estoy así, porque no es que tenga ningún problema grave ni nada de eso, simplemente no me apetece hacer nada. No tengo ganas de estudiar (ni siquiera sé de qué voy a matricularme el próximo semestre), voy al trabajo porque no hay más remedio pero lo hago con desgana, tampoco me apetece arreglar la casa (lo hago porque no quiero vivir en una pocilga...) si ni siquiera quiero salir a pasear!! Esta inapetencia que estoy sufriendo también queda patente en el blog... en todo el mes de Enero es el cuarto post que escribo y al principio si estuve liada con los exámenes, pero de eso hace ya quince días...
Espero ir recuperándome poco a poco porque si no al final no voy a parecer yo... Y espero volver a ser la de antes, y por lo menos cumplir las obligaciones con alegría.
Espero ir recuperándome poco a poco porque si no al final no voy a parecer yo... Y espero volver a ser la de antes, y por lo menos cumplir las obligaciones con alegría.
Etiquetas:
Vida
jueves, 22 de enero de 2009
¡Qué día más feo!
Esta mañana me he levantado trabajadora, así que un post antes de irme a trabajar aunque sólo sea para decir la mañana tan fea que hace. No es que haga mucho frío, pero el día está gris y no dan ganas de salir de casa... No sé, los días así desaniman bastante y en estos tiempos que ya estamos bastante desanimados en general, lo que menos necesitamos es un día así... En fin, habrá que hacerle caso al refrán y ponerle al mal tiempo buena cara!
Etiquetas:
Vida
miércoles, 21 de enero de 2009
Ahora a por las notas...
Después de unos días de mucho trabajo y estrés he vuelto al desatendido blog! La verdad es que estos días no he tenido tiempo de nada por culpa de los exámenes finales, y espero que el tiempo empleado en ellos dé sus frutos.
Por supuesto en estos días no he tenido tiempo de cocinar nada para postear ni de empezar ningún proyecto, aunque me está rondando algo por la cabeza ya... ahora sólo falta que encuentre lo que busco.
De momento, me dedicaré a coser algunas cosillas que tengo por aquí atrasadas y a terminar las labores de punto que empecé antes de Navidad.
Por supuesto en estos días no he tenido tiempo de cocinar nada para postear ni de empezar ningún proyecto, aunque me está rondando algo por la cabeza ya... ahora sólo falta que encuentre lo que busco.
De momento, me dedicaré a coser algunas cosillas que tengo por aquí atrasadas y a terminar las labores de punto que empecé antes de Navidad.
Etiquetas:
Vida
Suscribirse a:
Entradas (Atom)


